Ένα χωριό που δεν κατακτήθηκε ποτέ

Πώς ξεκίνησε

Το 2014 δύο φίλοι από το Πόρτο Αρμύρα αποφάσισαν ότι η πόλη τους χρειαζόταν ένα μέρος για μπίρα — όχι ένα μπαρ με μπίρα στον κατάλογο, αλλά ένα μαγαζί αφιερωμένο σε αυτήν. Με λίγα χρήματα και πολλά βαρέλια έστησαν κάτι δικό τους.

Το όνομα ήρθε από τους φράχτες των παλιών γαλατικών οικισμών: μιαπαλισάδα από ξύλινους πασσάλους, το τελευταίο τείχος που κρατάει όταν όλα γύρω έχουν παραδοθεί. Μέσα της, ένα χωριό που πίνει, τραγουδά και δεν βιάζεται.

Γιατί μόνο μπίρα

Από την πρώτη μέρα, καμία έκπτωση στο θέμα: όχι κοκτέιλ, όχι ποτά. Η μπίρα έχει βάθος και ιστορία, και χρειάζεται μια ζωή για να τη μάθεις, όχι ένας κατάλογος.

Από το άνοιγμα έχουν περάσει από το μαγαζί πάνω από200+ ετικέτες και 30+ διαφορετικά βαρέλια.

Στέκι, όχι μπαρ

Οι περισσότεροι έρχονται και τους φωνάζουν με το όνομά τους· όσοι έρχονται πρώτη φορά, φεύγουν ξέροντας κάποιο καινούργιο. Αυτό δεν συμβαίνει σε μαγαζί που απλώς σερβίρει· συμβαίνει σε στέκι.

Πέρα από το μαγαζί

Κάθε φθινόπωρο η Παλισάδα ανοίγει την αυλή της σε μικρές ζυθοποιίες για μια βραδιά γευσιγνωσίας, με μουσική ως το πρωί.

Η Παλισάδα είναι εικονική επιχείρηση· η ιστορία της γράφτηκε για επίδειξη.